Quito naar Mindo

Uitkijkend over de tuin van ons hostel in Mindo, omgeven door vele kolibries en andere exotische vogels, schrijven we de eerste blogpost.

Het voelt of we al heel lang in Ecuador zijn, dit schrijvende blijkt dat best mee te vallen :)

Donderdag de 19e zijn we keurig op tijd in Quito geland.
Na het verzamelen van de bagage, konden we direct de fietsen in de open laadbak schuiven van de klaarstaande terreinwagen.
(druk op de groene knop “read more” om de hele post te lezen)

We zijn blij dat we de tocht van 40 km naar het hostel in Quito niet hoeven te fietsen: over een drukke verkeersader, door het spitsuur, de nodige hoogtemeters en in het laatste licht van de dag.
Casa Carpe Diem, in de Historic Old Town van Quito is ons huis voor de komende dagen.

Onze gastvrouw, Fher, ontvangt ons allerhartelijkst en begint onmiddellijk alle highlights en what-to-do’s-while-in-Quito uit te leggen. Ze heeft ons alvast aangemeld voor de gratis stadswandeling met gids, voor morgenvroeg 10 uur.

Na de bagage in onze kamer te hebben gezet, gaan we gewapend met een plattegrond en nog wat beduusd van de vele informatie de stad verkennen, op zoek naar iets te eten. Het voelt onwerkelijk en we zijn snel buiten adem door de hoogte van 2800m. In tegenstelling tot onze verwachting doen Ecuadorianen niet aan siesta en late maaltijden. Alle restaurants sluiten rond 19.30 uur en op zondagen nog iets vroeger. Gelukkig zijn de buurtwinkeltjes iets langer open en kopen we broodjes met kaas.

De volgende ochtend aan het ontbijt vertellen we Fher over de plannen om naar Mindo te fietsen en over het plan een bezoek te brengen aan de Galapagos. Zij blijkt ook als tour operator te werken en zal de mogelijkheden voor Galapagos voor ons uitzoeken, terwijl wij de stadswandeling doen. De stadswandeling was super. Daniel, onze gids, wist veel te vertellen over de oude binnenstad en haar geschiedenis, liet ons plekken zien die we nooit zelf gevonden zouden hebben en trakteert ons op een chocolade proeverij.

Een greep uit het geleerde:

Snoep met drank : een uitvinding van de nonnen, zodat ook vrouwen aan de drank konden in minder verlichte tijden.
Resaca Nisqa: een Quechua woord/uitdrukking voor de specifieke hoofdpijn door het effect van alcoholgebruik. “geneesmiddel”: eten van het gerecht Encebollado de volgende dag, oh ja, samen met een biertje.
Een stel atheïsten bouwt een pand tegenover een kerk met rij mannetjes waarvan een opvallend anatomisch correct.
De kerk komt daarna met hun eigen beeldhouwkundig antwoord.

Het mannetje van de atheisten	Het antwoord van de kerk

De rest van de dag hebben we de stad verkend en eenmaal weer in het hostel, had Fher de nodige opties voor last-minutes naar de Galapagos. Na wat gedoe over welke cruise aansluit op welke vliegtuigen is het zondagmiddag gelukt om een vlucht heen en terug te boeken en een 5-daagse cruise, aangevuld met dagtochten naar de eilanden die niet in de cruise worden aangedaan. Fher regelt verder alles (taxis, hostels, cruise en dagtochten). Wij hoeven alleen maar de aanwijzingen te volgen, het lijkt wel vakantie.

In het weekend hebben we een wandeling gemakt naar het nieuwe, commerciële centrum van Quito op zoek naar wasbenzine, bencina blanca, om op te koken onderweg. In de bouwmarkten werden we met vragende blikken aangekeken, vriendelijk verwezen naar allerlei brandbare vloeistoffen, maar geen bencina blanca. Uiteindelijk vonden we op internet een blog waarin werd gemeld dat andere fietsers ook geen wasbenzine konden vinden in Ecuador, omdat het gebruikt wordt bij de productie van drugs: het is een verboden substantie. Dan toch maar koken op E10. We komen niet helemaal van de fossiele brandstof af.

Ciclopaseo

Elke zondag wordt in Quito een hoofdader door de stad van noord naar zuid afgesloten voor auto’s en opengesteld voor fietsers. De afstand is 30 km en wij hebben (uiteraard) meegefietst, erg leuk!

Noord eindpunt Ciclopaseo

Naar Mindo

Voor onze fietstocht naar Mindo hebben we halverwege de route een hotel geboekt zodat we de meeste bagage, inclusief de tent, in Quito kunnen laten. Vanwege onze nog op te krikken conditie en gebrek aan Berg Benen zal de afstand over verharde en onverharde wegen, maar vooral de hoogteverschillen iets te veel zijn voor 1 dag.

Maandag zijn we in de ochtend op de fiets gestapt. De tocht start met een lang stuk (15 km) door de stad. Het is altijd even wennen om buiten het georganiseerde en moderne Nederland weer kennis te maken met bussen die nog op kolen lijken te rijden met hun herrie en de uitbundige uitstoot, plus het andere vele verkeer. Men gedraagt zich echter grotendeels prima en in een stad waar vrijwel niks plat is vallen de hoogteverschillen nog mee.

Uitzicht op Quito vanaf ongeveer 3300m

Quito ligt tussen diverse bergen, dus om eruit te kunnen komen moeten we klimmen. Na enkele minder welgestelde wijken klimmen we langzaam de natuur in. Hier wordt het prachtig en we klimmen gestaag door. We bereiken de top en daarna gaat het, met enige heuveltjes er tussenin voornamelijk bergafwaarts tot het dorp waar we het hotel hebben geboekt: Tandayapa.
We arriveren om 16 uur en tokkelen richting hotel.. maar het hotel blijkt gesloten, ondanks een bevestigde boeking.

Na het aanhoren van het levensverhaal van de twee dorps alcoholisten op een populatie van 30, geven we het op om iets zinnigs uit deze mannen te onttrekken. Iets verderop spotten we een verzameling mensen. Telefonisch kan ons geboekte onderdak ook niet worden bereikt, ze verwijzen ons door naar een ander hotel. Helaas staan we ook daar voor een dicht hek.

Terug naar het huis waar we eerder om assistentie vroegen, helpt een van de aanwezigen ons door een ander hotel te bellen. In de tussentijd wordt een kist uit het huis gedragen.
Onze onbedoelde verstoring van deze plechtigheid levert echter wel resultaat. Drie keer is scheepsrecht: Elma wordt een telefoon toegestoken onder het noemen van een Engelse naam: Richard.

De onvervalste Brit Richard blijkt een lodge te hebben op slechts 6 km van het dorp: De Bellavista Cloud Forest lodge.
Ze hebben plek en we zijn van harte welkom. Die 6 km is echter bergop met hellingen van 10 tot 14 % over keien en gravel. Dit is mogelijk de zwaarste 6 km die we ooit hebben gefietst. We hebben er zeker 2,5 uur over gedaan en het is al donker met regen als we aankomen.

Maar… wat een mooie plek en heel vriendelijk personeel! We kregen een bed in het studentenverblijf, gebouwd als boom- of vogelkijkhut, eten en ontbijt, uitleg over de vogels en de mogelijke lemur die ’s nachts langskomt…
helemaal top!
We staan om 6:00 uur op om vogels te spotten. Ook de eekhoorns komen langs om brutaal wat van de neergelegde bananen mee te pikken.

Ons optrekje op de 3e verdieping van de “boomhut”

De volgende morgen hoeven we nog maar enkele km’s naar de top. Vervolgens 25km bergaf richting Mindo, een rustig en relaxed dorp vol vogels, vlinders en watervallen.

Mindo

Mindo ligt op 1200m en het is merkbaar tropisch warm en vochtig.
Het is nog regenseizoen dus overdag is het stralend mooi weer en klokslag vier uur ’s middags beginnen de hoosbuien.

Ons hostel heet El Descanso, en we proberen ons daar aan te houden.