Ecuador: Mindo en Galapagos

De afgelopen weken waren we in Mindo en de Galapagos eilanden.

Verenpracht in Mindo en Quito

In Mindo is alles relaxed.
Van ‘goede’ nachtrust is niet veel sprake – de klok van de hanen moet bijgesteld, ze kraaien hier vanaf 3 uur s’nachts en houden niet meer op tot de zonsopkomst drie uur later - daar zijn wij stadsmensen niet aan gewend.
Ter compensatie liggen we lang in bed.
Het ontbijtje op het terras van onze hostel Descanso is elke dag een feestje. Uitzicht op een tuin vol agoeti’s, kolibries en ander wildgekleurd gevogelte.

In de uiteindelijk zeven dagen dat we hier blijven hangen, fietsen we onder andere naar een van de vlindertuinen en hopen we tijdens een wandeling op apen en beren op de weg.
Een aangename wandeling, maar helaas geen brilberen, toekans of apenstreken.

In het hostel ontmoeten we een vriendelijke Française waar we een aantal dagen mee optrekken: we maken nog twee wandelingen naar vogelspot locaties (jawel ! Toekans !) en voeren kolibries vanuit de hand. We klauteren langs vier watervallen, om er te komen overbruggen we een kloof in een klein kabelkarretje, een spektakel op zichzelf.

Tijd om terug te keren naar Quito.

Na lang beraad besluiten we in de buidel te tasten en een taxi terug te nemen naar Quito. We hadden de klimmende en golvende 130km over de weg terug ook graag gefietst maar er blijken geen overnachtingsmogelijkheden te zijn onderweg. Het is laagseizoen en de hotels, hostels en kampeer boerderijen langs de route zijn allemaal gesloten. Onze tent ligt nog in Quito, waardoor kamperen geen optie is. Tijdens de rit terug regent het pijpenstelen, waardoor we stiekem ook wel blij zijn met het autodak boven ons hoofd.

Eenmaal terug in Quito hebben we drie dagen voor we vertrekken naar de Galapagos. Het zijn de dagen voor Pasen en Ecuador is grotendeels katholiek, net als alle andere landen in Zuid Amerika. We wonen samen met de andere hostelgasten staande een dienst bij in de bomvolle kathedraal van Quito.

Het is een bombastisch gebeuren met veel rituelen en ondanks dat we het niet helemaal kunnen volgen is het indrukwekkend.

De volgende avond wordt een beeld van Jesus door de straten gedragen gevolgd door kleurrijke verklede types met lichtjes en een afvaardiging van indianenvolken in klederdracht. Het is de oefenprocessie voor de echte grote Paasprocessie van de dag er op waarin mensen kruizen dragen om boete te doen voor hun zonden of te vragen om een wonder. Wij vliegen die 3 april naar De Galapagos, dus moeten de zelf flagellatie missen.

Met een emmer door De Galapagos

In het holst van de nacht rijden we door een volledig verlaten Quito naar het vliegveld, we arriveren vroeg op Baltra eiland, de voornaamste luchthaven van de Galapagos bij Santa Cruz.

Tijdens het drie uur wachten op het restant van de 16-koppige cruise deelnemers ontmoeten we een tevens vroeg aangekomen Australisch stel in onze groep, samen maken we een wandelingetje over het vliegveld terrein. We spotten direct een aantal leguanen, kleinere hagedissen en een Racersnake: dit begint goed! Nadat de hele groep is gearriveerd worden we per bus en dingy (rubberbootje) naar ‘onze’ boot gebracht: De Golondrina. Ons gezelschap voor de 5-daagse cruise bestaat uit gezellige mensen van zeven verschillende nationaliteiten. Op land, tijdens snorkelen en vanaf de boot hebben we veel indrukwekkends gezien: land/zee schildpadden, iguanas, haaien – blacktips, whitetips, Galapagos- , manta- en stingrays, pilot-walvissen, dolfijnen, zeeleeuwen (dat zijn degene met zichtbare oren), zeehonden hebben dat niet (wel oren, geen zichtbare), prachtig gekleurde vissen, de bijzondere Mola mola vissen, blue footed en Nasca boobies.

De groep past goed bij elkaar en heeft gevoel voor humor. Het om onverklaarbare reden ontbreken van douchewater gedurende drie dagen wordt met veel grappen en verfomfaaid uiterlijk verdragen. De bemanning doet hun uiterste best het ons zo goed mogelijk naar de zin te maken en de derde dag kreeg iedereen een emmertje water voor het wassen. Met een variant op snoephappen wassen we ons haar, en proberen zoveel mogelijk water op te vangen voor de volgende dag. Na het snorkelen de volgende dag is de emmer verdwenen en het douchewater hersteld!

Uitzicht tijdens de cruise

De gids verteld ons zoveel mogelijk informatie en feiten over de dieren, vissen en de geschiedenis van de Galapagos.
De cruise was echt heel gaaf!

Na een enig weemoedig afscheid van de groep, verblijven we drie nachten op het eiland Santa Cruz. De eerste ochtend wandelen we naar het strand over een keurig aangelegd pad. Mensen op de cruise tipten ons dat op slechts enkele meters van het strand baby hamerhaaien zouden zwemmen. En inderdaad zwemmen zowel hamerhaaitjes (1 tot 1,3 m ongeveer) als jonge black tips op de randen van de mangroves en het strand. Onze foto’s zijn mislukt, maar de tipgevers hebben ons hun filmpje gestuurd, waarvoor veel dank!

Waterfietsen

Rond 6.30 uur vertrokken wij in betrekkelijke koelte en rust richting strand. Rond 9 uur arriveren er steeds meer mens-dieren, tegen 10 uur krioelen er voldoende om ons te doen besluiten te vertrekken naar Los Gemelos: twee kraters in de hooglanden van het eiland. Aansluitend willen we naar een ranch met lava tunnels en grote landschildpadden. Dat kan per taxi ($60 voor de hele dag) of op een $15 huurfiets, of met de $1 bus omhoog, waarbij je de huurfiets gratis achterop de bus kan, zodat je alleen maar naar beneden hoeft te fietsen. Maar wie spendeert nu dit soort geld, als je ook de berg op en af kunt fietsen? Wij gaan uiteraard voor de laatste optie. Bij de fietsverhuur tipte een stel Britten ons een regenjack mee te nemen, want “it’s a bit rainy up there”. Wat ze bedoelden is “we met this guy Noah ,who seems to have a lot of pets”.

Dus die middag, terwijl mensen rood verbrandden op het strand, fietsen we op nog geen 3km afstand van de zonovergoten haven Puerto Ayora, een tropische stortbui in. Het blijft genadeloos hozen tot we de 700 m hoger en 22 km verder gelegen “highlands” bereiken. De weg (gelukkig asfalt) vertoont gelijkenis met een rivier, het water spoelt over straat. Tot op ons ondergoed drijfnat komen we aan. Maar het blijkt de moeite waard.

Santa Cruz Lava Tunnels

De kraters waren zeker een foto waard en de lava tunnels waren indrukwekkender dan die we eerder eens hebben gezien in Australië. Vanwege het naderende duister en gebrek aan licht op de fietsen wachten we de landschildpadden tour met verplichte gids niet af. Enigszins jaded constateren we dat we al landschildpadden hebben gezien en nog meer gaan zien. Na nog een kleine klim terug naar de hoofdweg, suizen we aan het eind van de middag in droog weer omlaag. De soppende schoenen en natte kleding blijven. Een goed uur later staan we weer bij ons hostel en verklaart de eigenaar ons voor gek: iedereen die een fiets huurt neemt de bus naar boven… gekke Nederlanders!

Floriana

Vanuit Santa Cruz hebben we een dagtrip geboekt naar eiland Floriana. De ferry, een speedboat die met 1200 HP over het water knalt en geen ramen op ooghoogte heeft, brengt ons en 40 mede passagiers naar het eiland. Na een korte hike waarin we landschildpadden tegen komen (ha!) die net zijn uitgezet in het kader van een fokprogramma, horen we meer over de geschiedenis van menselijke bewoning en over enkele bijzondere pioniers. We snorkelen in een rustige baai met zeeschildpadden en zeeleeuwen.

Floreana beeld

San Cristobal

Vanaf Santa Cruz reizen we, wederom met een speedboat ferry, naar het eiland San Cristobal. Hier is het leven wat relaxter en het dorp een tikje kleiner. We hebben een hostel met balkon en uitzicht op de baai. Op San Cristobal liggen honderden zeeleeuwen en zolang je onderwinds blijft is het een gezellige boel. Vanaf San Cristobal doen we nog twee dagtrips en de wandeling via een mooi aangelegd pad naar verschillende uitkijkpunten en snorkel stranden bij het dorp.

San Cristobal zeeleeuwen kolonie

Espanola en rondje San Cristobal

De dagtrips blijken geweldig. De eerste gaat naar Espanola en bestaat uit een wandeling langs vele vogels zoals albatrossen, Fragata’s (fergatvogel?), Nasca Boobies, red footed nestende Boobies in struiken, en de Galapagos spotvogel. Daarna snorkelen met zeeschildpadden en zeeleeuwen. Onderweg is de boot nog even gestopt om een groep van zeker vijftig dolfijnen goed te kunnen bekijken die om de boot heen zwemmen.
De tweede trip was volledig op snorkelen georiënteerd. We snorkelen op drie plekken met grote scholen kleine visjes, volwassen hamerhaaien en white tips, eagle rays en zeeschidpadden, en uiteraard weer zeeleeuwen.

San Cristobal 360 Kicker Rock

Terug naar Oestgeest Quito

We keren weer terug naar Quito waar we twee nachten blijven in ons hostel om aan de hoogte te wennen en eerste deel van onze fietstocht te organiseren.

16 april gaan we dan toch echt fietsen!